Yasmine
Fotografie: Stacii Samidin

Ik weet wat het is om te struggelen in een lastige thuissituatie en te moeten vechten voor je eigen doel. Ik ken de pijn van het niet begrepen worden. En ik snap hoe het is om in een wereld die je niet altijd begrijpt door te moeten zetten om je eigen wensen in vervulling te laten gaan.

Ik kan me relateren tot de straatcultuur, spreek de taal, en kan goed levelen met jongeren van de straat. In de omgeving waar ik ben opgegroeid heb ik gevoeld wat achterstand met je doet. Ik heb ervaren dat het niet waar is dat iedereen gelijke kansen heeft. Mensen om mij heen hadden vaak hoge verwachtingen van me. Ik heb altijd moeten laten zien wat ik kon, terwijl ik tegelijkertijd voor mijn omgeving zorgde. Ik vertaalde voor mijn familie, zorgde ook voor het gezin, studeerde en hielp anderen. Slechts een aantal hele dierbare mensen om mij heen, hebben mij altijd gezien om wie ik ben. Zij waren echt geïnteresseerd in mijn verhaal.

In de omgeving waar ik ben opgegroeid heb ik gevoeld wat achterstand met je doet, ik heb ervaren dat het niet waar is dat iedereen gelijke kansen heeft.
Fotografie: Stacii Samidin

Ik denk dat ik me daarom aangetrokken voel tot gemarginaliseerde groepen. Dat is ook een van de redenen om criminologie te gaan studeren. Ik wilde daar meer over te weten komen. Naast dat ik de straat begrijp, sta ik dan ook met mijn andere been in de academische wereld.

Ik vind het wel eens verwarrend dat ik tot beide werelden behoor. Maar ik heb het omgezet in een kracht. Ik weet wat er in beide werelden speelt en kan daarin unieke verbindingen tot stand brengen. Ik heb ondertussen een groot netwerk opgebouwd, op de straat en bij verschillende organisaties daar omheen. Ik ken diverse leefwerelden van mensen. Ik probeer de ‘bubbel’ waar mensen zelf in zitten te doorbreken door heel goed te luisteren en te helpen. Ik stimuleer bijvoorbeeld jongeren die zich achtergesteld voelen hun doelen te bereiken en ik help ze dat te doen. Bijvoorbeeld door met elkaar te bepalen welke stappen iemand graag wil zetten. Ik kan een van de mensen zijn in hun omgeving die hun verhaal wil horen, die in hen gelooft en hen verder wil helpen. Ik kijk verder dan alleen de buitenkant van iemand. Daar zet ik mijn hele netwerk voor in. Ik vind het belangrijk dat ze zich veilig bij mij voelen, ze alles kunnen zeggen. Ik weet zelf hoe belangrijk het is om open te staan voor iemand zijn eigen verhaal. Ik ben geduldig, ik weet dat zoiets niet in een keer klaar is.

ADAMAS heeft een gigantisch netwerk, waarin formele en informele netwerken zijn verweven: voor mij komen nu écht werelden bij elkaar.

Tegelijkertijd krijg ik ook kansen om mensen uit de academische en ambtelijke wereld te laten zien hoe het echt werkt op straat. Ik mag meepraten over beslissingen. Als er een vraagstuk op tafel komt, durf ik steeds meer kritisch te zijn. Ik voel mij gesterkt door mijn ervaring als onderzoeker en criminoloog, maar ook als straatdeskundige. Ik neem dan ook steeds de stem van jongeren mee. Er wordt naar mijn inzien te vaak geacteerd op iets wat zichtbaar is, zoals bijvoorbeeld nu gebeurt met de messenproblematiek. Maar, wat is het verhaal erachter? Dat is zo belangrijk om te weten, anders doe je alleen maar aan symptoombestrijding

Door ADAMAS voel ik mij nog meer gedragen en gestimuleerd in wat ik zou willen betekenen. We hebben een gigantisch netwerk met elkaar, waarin formele en informele netwerken zijn verweven. Voor mij komen nu écht werelden bij elkaar. Ik kan mijzelf daarin zijn, mijn kennis en kunde inbrengen, maar ook die van andere gebruiken. De kracht van ADAMAS is dat we mogelijkheden creëren en het écht doen.